Zobacz: - Velka Cena Lašska

Zobacz: / Kolarstwo / Velka Cena Lašska

Autor	Wiadomość
mirek calzone	Posted: 23 Sier 2008 19:47:10 Kolejna z imprez z cyklu Śląskiego Pucharu Czech, jedna z moich ostatnich w tym sezonie. 90 km jazdy składającej się z 4 kółek po płaskim z premiami sprinterskimi, a następnie 3 kółek "górskich" z premiami górskimi. Od razu powiem, że wygrałem w swojej kategorii, ale... był to jeden z moich najgorszych wyścigów. Nie chodzi o to, że nisko sobie cenię swoich konkurentów, ale miałem to szczęście, że co najmniej 4-5 z liczących się w kat. B (Czesi mówią: "beczka") nie było obecnych. Kategorie A+B startowały razem więc liczyłem, że powalczę z elitą, ale zapomnij. Pierwszą płasko-sprinterską część wyścigu pominę milczeniem, trzymałem się asekurancko za walczącą o punkty czołówką, byle przetrwać i nie stracić kontaktu ze szpicą peletonu. Gdy zaczęła się część górska, zaczęły się też problemy. Profil był dokładnie taki jakiego nienawidzę ;-) seria krótkich ścianek przedzielonych odcinkami płaskiego i zjazdami z premią na ostatniej z nich. Ani jednego dłuższego (ponad 2 minuty) stabilnego podjazdu. Siedzę przy kompie, analizuję plik z powertapa i zaczynam się zastanawiać czy aby niejaki Golich nie miał racji preferując swoje podejście do interwałów. W przeciwieństwie do wydajniejszej (w sensie mocy średniej) koncepcji typu isopower Golich proponował prostą filozofię "od razu idź w trupa, a potem staraj się przeżyć". Uzasadniał to tym, że tak się dzieje na wyścigach, poza czasówkami nie stosuje się filozofii "isopower", a kto odpada ten przegrywa bo traci kontakt z grupą. Myślę sobie teraz, że rzeczywiście są chwile gdy trzeba zapomnieć o powertapie. Gdy na początku podjazdu spojrzałem i zobaczyłem 500-600W i kolesi przechodzących mnie jak pociągi to nie doznałem zbyt przyjemnego odczucia ;-) Wtedy pomyślałem - zaraz spuchną a ja ich dojdę i przejdę bez trudu. Ale co z tego, skoro hopki były krótkie, grupka idąca w trupa trzymała się razem i zyskiwała przez to na wypłaszczeniach i zjazdach. Ja musiałem ich doganiać, co udało się raz, drugi raz, ale trzeci już nie i w końcu odeszli w siną dal zostawiając mnie ciągnącego pozostałych delikwentów, z których nikomu ani przez moment nie przeszło przez myśl by wyjść na zmianę ;-) Dramat. Miałem fuksa, że wśród tych co odeszli nie było nikogo z mojej kategorii, ale z drugiej strony było tam kilku z elity, z którymi nie raz i nie dwa zdarzało mi się wygrywać. Cóż, to nie był mój dzień. Dodam do tego długoterminowe przemęczenie, CTL dochodzi mi do 137 i chyba najwyższy czas wyluzować, by nabrać świeżości przed ważnymi imprezami w PL ;-) Być może ktoś pomyśli, że kolesia pogięło - wygrał wyścig i jeszcze narzeka, ale com napisał powyżej to prawda. Uważam ten wyścig za żółtą kartkę. Zresztą, miałem conajmniej kilka inych wyścigów, gdzie nie załapałem się na pudło, a byłem o wiele bardziej zadowolony ze swojej dyspozycji. Ot, choćby taki Żelezny Drak, to był czad. Cóż, bywa i tak.
pianagol[LUB]	Posted: 24 Sier 2008 19:28:24 Gratulacje! Miło się czyta te Twoje relacje.
Tomasz Jakubowski	Posted: 26 Sier 2008 08:27:11 (...) Pierwsze co przychodzi mi do głowy to "the more you train, the more you can train". To jedno z tych hasełek, gdzie pod prostotą kryje się otchłań treści ;-) (...) Niestety problem nie jest tak trywialny jak wynika z w/w przysłowia: na specyfikę konkretnego organizmu nakładają się owoce treningów (mocno ujemne długoterminowe TSB) które zaczynają odbijać się czkawką na np. pracy zawodowej itp.


° Forum ° Odpowiedz ° Rejestracja ° Szukaj °